„Felix” (reż. R. Durrant). Edukacja filmowa dla dzieci

Kochani Rodzice! Wasze dzieciaki chodzą do szkoły podstawowej, a Wy zastanawiacie się, jakie filmy (oprócz kreskówek z YouTube’a) powinny oglądać? Jeśli tak, mam interesującą propozycję. To film „Felix” w reżyserii Roberty Durrant – jeden z tytułów prezentowanych uczniom podstawówek w ramach Nowych Horyzontów Edukacji Filmowej. Otóż miałem okazję obejrzeć film z dzieciakami w białostockim Kinie Forum. I powiem Wam szczerze: dawno nie widziałem tak uśmiechniętych buź. I lasu rąk, kiedy rozpoczęła się dyskusja.

felix

Czy było o czym dyskutować? Zdecydowanie tak! „Felix” to opowieść o pasji, marzeniach i przezwyciężaniu przeciwności losu. Główny bohater – sympatyczny, wiecznie uśmiechnięty chłopiec, przypominający filmowego Billy’ego Elliota – postanawia pójść w ślady zmarłego ojca i zostać saksofonistą. Niestety jego mama zrobi wszystko, by mu w tym przeszkodzić (obawiając się, że Felix, tak jak jej mąż, wpadnie w alkoholizm i zbyt wcześnie umrze).

felix-poster1

Felixowi nie jest łatwo: niedawno rozpoczął naukę w prestiżowej szkole, zmaga się z przemocą ze strony rówieśników i nie wie, jak poradzić sobie ze wstydem, wynikającym z tego, że nie ma tylu pieniędzy, co jego zamożni rówieśnicy. Na szczęście chłopak, dzięki pomocy przyjaciół i nauczycieli, odnajdzie się w nowym dla siebie miejscu i zrealizuje swoje największe marzenie. A będzie nim udział w szkolnym koncercie, na którym zagra na saksofonie swojego zmarłego ojca – genialnego muzyka jazzowego.

Film Roberty Durrant zdobył Nagrodę Jury Dziecięcego dla najlepszego filmu pełnometrażowego dla dzieci oraz Wyróżnienie Jury Nauczycieli na festiwalu Młodego Widza Ale Kino! w Poznaniu 2014.

Źródło: 

http://www.nhef.pl/edukacja/film.do?id=7560&ind=idCyklu%3D607

http://muranow.gutekfilm.pl/film/felix/

Reklamy

„Lek na całe zło”, czyli Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej

„Lek na całe zło” – holenderski film z 2014 roku (w reżyserii Tessy Schram) obejrzeli uczniowie podlaskich gimnazjów na spotkaniu w Kinie Forum, zorganizowanym w ramach Nowych Horyzontów Edukacji Filmowej.

7638631-6

Miałem wielką przyjemność wygłosić krótki, kilkunastominutowy wykład przed projekcją oraz prowadzić dyskusję z młodzieżą po obejrzeniu filmu. To było niezwykłe, bardzo pouczające doświadczenie. Po raz kolejny utwierdziłem się w przekonaniu, że – wbrew temu, co mówią krytycy – mamy do czynienia z inteligentną, dojrzałą, pełną wrażliwości młodzieżą, która jest w stanie prowadzić niebanalną dyskusję o życiu, inspirowaną nie tylko filmem, ale i swoimi przemyśleniami na temat życia i relacji z drugim człowiekiem. Nowe Horyzonty Edukacji Filmowej  to strzał w dziesiątkę: projekt daje młodzieży szansę na obejrzenie filmów, które rzadko pojawiają się w komercyjnym, nastawionym na sprzedaż popcornu i coca-coli kinie. Poza tym, nowohoryzontowa edukacja to dyskusje, rozmowy, polemiki i wspólne spędzanie czasu w kinie, czyli… rzecz bezcenna!

Kolejnym filmem, prezentowanym w ramach NHEF, będzie „Felix” w reżyserii R. Durranta (Republika Południowej Afryki 2013).

Źródło: 

http://www.kinonh.pl/film.do?id=12368

http://www.filmweb.pl/film/Painkillers-2014-723896

http://bok.bialystok.pl/repertuar/nowe-horyzonty-edukacji-filmowej-felix/

Recenzja „Piękna” w reż. Olivera Hermanusa

Filmy o tematyce LGBT nie zawsze muszą epatować dziwnością i tajemniczością. Dobre kino, a do takiego zaliczam film „Piękno” w reżyserii Olivera Hermanusa, to opowieść o trudnej codzienności, o zamknięciu w schematach odbierających radość życia. Bohaterem filmu jest dojrzały mężczyzna po 50-tce, który ukrywa przed rodziną i bliskimi swój homoseksualizm. Tylko dzięki potajemnym spotkaniom z dala od domu, jest w stanie realizować seksualne pragnienia. Podwójne życie, sekrety, bycie kimś, kim nie chce się być, gnębią Françoisa, niszcząc między innymi jego małżeństwo. Kiedy mężczyzna spotyka na weselu córki swojego bratanka, przestaje nad sobą panować.

1

Film Olivera Hermanusa – pozornie pozbawiony emocji – przytłacza swoim ciężarem, pokazując, w jaki sposób konieczność skrywania prawdziwej tożsamości seksualnej rujnuje życia człowieka i negatywnie wpływa na jego relacje z innymi. Jest w filmie symboliczna scena: François siedzi w restauracji i uważnie przygląda się młodym mężczyznom, którzy całują się, siedząc przy stoliku obok. Oni nie mają problemu z tym, by okazywać sobie miłość i erotyczną fascynację. François – ojciec dwóch córek, mąż, właściciel firmy, członek lokalnej społeczności – nie może (a może nie chce?) pozwolić sobie na wolność. Homoseksualizm staje się dla niego więzieniem.

„Piękno” nie jest filmem zachwycającym. Nie ma rozbudowanej fabuły, bohaterowie są jednoznaczni, nieskomplikowani. I chociaż od początku nie darzymy Françoisa sympatią, z minuty na minutę zaczynamy rozumieć  jego tragedię. A film Hermanusa chcemy obejrzeć do końca.

Film do obejrzenia na VOD.pl: http://vod.pl/filmy/piekno-online/r47nfvr

Źródło: http://www.filmweb.pl/film/Piękno-2011-619213 http://www.imdb.com/title/tt1922721/